کشف شگفت‌انگیز: فسیل ۱۲۵ میلیون ساله دو گونه ناشناخته از دایناسورها را آشکار کرد!

به گزارش مدیاتی:انقلابی در تاریخ تکامل! محققان به تازگی موفق به کشف دو گونه کاملاً جدید از دایناسورها از طریق بررسی یک فسیل ۱۲۵ میلیون ساله شده‌اند. این یافته بی‌سابقه که در یکی از مهم‌ترین سایت‌های فسیلی جهان انجام شده، دیدگاه‌های جدیدی درباره تنوع زیستی دوران ژوراسیک ارائه می‌دهد.

معمای ۱۲۵ میلیون ساله حل شد: کشف دو گونه کاملاً جدید دایناسور در یک فسیل استثنایی

متخصصان دیرینه‌شناسی در کشور چین موفق به شناسایی و کشف دو گونه جدید از دایناسورها شده‌اند. نکته قابل توجه در این کشف، یافتن بقایایی از پستانداران باستانی در محتویات معده یکی از این دایناسورهای تازه کشف شده است. این یافته مهم، دیدگاه دانشمندان را نسبت به گستردگی و تنوع اکوسیستم مربوط به ۱۲۵ میلیون سال قبل، یعنی زمانی که این دایناسورها در آن می‌زیستند، به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده از سوی خبرگزاری ایسنا، این دو گونه دایناسور حدود ۱۲۵ میلیون سال پیش در منطقه‌ای در چین که به دلیل وفور فسیل‌های گوناگون به نام «جهول بیوتا» (Jehol Biota) شناخته می‌شود، زندگی می‌کردند.

شایان ذکر است که اصطلاح «جهول بیوتا» به تمامی موجودات زنده‌ای اطلاق می‌شود که در بازه زمانی ۱۳۳ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش در شمال غربی چین سکونت داشتند. این منطقه به دلیل دارا بودن مجموعه‌ای غنی و متنوع از فسیل‌های مربوط به دوران مزوزوئیک، از شهرت بالایی در میان دیرینه‌شناسان برخوردار است.

به نقل از وب‌سایت «آی‌ای» (IA)، موزه تاریخ ملی چین واقع در شهر لینگیوان در این کشور، نتایج مطالعه‌ای را منتشر کرده است که در آن جزئیات مربوط به کشف و شناسایی دو گونه جدید از دایناسورهای کوچک و پردار از گروه «ددپایان» یا «تروپودا» (theropod) به طور مفصل شرح داده شده است.

لازم به توضیح است که «تروپودا» دسته‌ای از دایناسورها هستند که بیش از ۲۳۰ میلیون سال قبل در آمریکای جنوبی از گروهی از دایناسورهای ابتدایی به نام «خزنده‌کفلان» (Saurischia) تکامل یافتند و پس از آن به سایر قاره‌های جهان گسترش پیدا کردند.

این دو گونه جدید که با نام‌های علمی «چینی خزنده‌بال لینگیوانسیس» (Sinosauropteryx lingyuanensis) و «هوداناسور سینسیس» (Huadanosaurus sinensis) نام‌گذاری شده‌اند، حدود ۱۲۵ میلیون سال پیش در منطقه غنی از فسیل «جهول بیوتا» زندگی می‌کردند. همانند دیگر فسیل‌های ارزشمندی که پیش از این در این ناحیه کشف شده‌اند، این نمونه‌های جدید نیز از وضعیت حفظ‌شدگی بسیار خوبی برخوردار هستند.

این یافته‌های نوین، نقطه عطف مهمی در درک تاریخچه دایناسورها به شمار می‌روند و دوره‌ای هیجان‌انگیز از تاریخ زمین را به تصویر می‌کشند که در آن، بقا نیازمند اتخاذ استراتژی‌های متنوع و سازگارانه بوده است.

مطالعه انجام شده، دو گونه جدید را به عنوان اعضایی از خانواده‌ای به نام «آراسته آوروارگان» (compsognathid) توصیف می‌کند. این خانواده از زیرراسته «تهی‌دم‌خزندگان» (Coelurosauria) هستند و به عنوان دایناسورهای گوشتخواری شناخته می‌شوند که در دوره‌های ژوراسیک و کرتاسه می‌زیسته‌اند.

فسیل به دست آمده از گونه «هوداناسور سینسیس»، دانشمندان را قادر ساخته است تا یک گونه جدید را شناسایی کنند. اهمیت این کشف از آن جهت است که نخستین شواهد مستقیم از شکار پستانداران توسط دایناسورها در منطقه «جهول بیوتا» را ارائه می‌دهد.

این فسیل به طرز باورنکردنی بقایای دو پستاندار را در خود حفظ کرده است. این بقایا شامل یک اسکلت کامل از پستانداری از گروه «بال‌دارتباران» (eutriconodont) و قطعاتی از پستانداری دیگر از گروه «راستین ددان» (eutherian) هستند. هر دوی این گروه‌های پستانداران باستانی از نظر اندازه و شکل ظاهری شباهت‌هایی با جوندگان امروزی داشته‌اند.

آقای «کیو روئی» (Qiu Rui)، نویسنده اصلی این مطالعه و محقق ارشد در موزه تاریخ طبیعی چین، در این خصوص اظهار داشتند که گونه «هوداناسور» دارای آرواره‌های قوی و عضلات گردن نیرومندی بوده است. این ویژگی‌های فیزیکی نشان می‌دهد که این دایناسور قادر بوده است تا با استفاده از نیروی گاز گرفتن قوی خود، طعمه را به سرعت از پای درآورد و از این طریق به شکار پستانداران بپردازد.

این رفتار شکارچیانه در تضاد با رفتار دایناسورهای مشابه، به ویژه گونه «چینی خزنده‌بال» قرار دارد. تنوع طعمه‌های مشاهده شده در بقایای این گروه از دایناسورها، به دانشمندان این فرضیه را القا می‌کند که یک تغییر زمین‌شناسی قابل توجه منجر به تکامل استراتژی‌های شکار متنوع در میان این دایناسورها شده است.

بر اساس یافته‌های این مطالعه، گونه «چینی خزنده‌بال لینگیوانسیس» دارای ویژگی‌های منحصربه‌فردی است که آن را از دیگر خویشاوندان نزدیکش متمایز می‌کند.

آقای «وانگ شیائولین» (Wang Xiaolin)، محقق مؤسسه دیرینه‌شناسی مهره‌داران و دیرینه‌انسان‌شناسی آکادمی علوم چین (IVPP) و یکی از نویسندگان این مطالعه، بیان داشتند که نتایج بررسی‌های انجام شده بر روی ۵۰۴ گونه مختلف از «تروپودا» نشان می‌دهد که گونه «چینی خزنده‌بال» یافت شده در منطقه «جهول»، شاخه‌ای منحصر به فرد را در دسته «تهی‌دم‌خزندگان» تشکیل می‌دهد.

تغییرات عظیم زمین‌ساختی منجر به نابودی ساختار زمین‌شناسی موسوم به «کراتون شمالی چین» (NCC) شد. این تحولات، شکاف‌های زمین‌شناسی متعددی را در میان گونه‌های مختلف ایجاد کرد و به تبع آن، رقابت برای منابع بین آن‌ها تشدید شد. در نتیجه این فشارهای محیطی، بسیاری از گونه‌ها دچار انقراض‌های فاجعه‌باری شدند. محققان بر این باورند که کشف این رویدادهای انقراضی، در نهایت منجر به ظهور و تکامل گونه‌های جدیدی از دایناسورها شده است.

لازم به ذکر است که «کراتون شمالی چین» یک بلوک کوچک قاره‌ای باستانی است که یکی از سه صفحه زمین‌ساختی اصلی تشکیل‌دهنده شمال چین محسوب می‌شود.

آقای «ژو ژونگ‌هی» (Zhou Zhonghe)، پژوهشگر مؤسسه IVPP و یکی دیگر از نویسندگان این پژوهش، اظهار داشتند که در بیشتر اکوسیستم‌های مربوط به دوران مزوزوئیک، هر نسل از دایناسورها تنها یک نقش زیستی خاص را ایفا می‌کردند. اما در این مورد، گونه «چینی خزنده‌بال» منجر به فرگشت سه استراتژی شکار متفاوت شده است که این امر نشان‌دهنده پویایی و پیچیدگی اکوسیستم‌های باستانی است.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید